Kattekensberg

Ligging

De Kattekensberg ligt in het zuidwestelijk deel van Brasschaat, in de wijk Mariaburg.
Er zijn meerdere toegangswegen want het terrein is, behalve aan de meest westelijke kant, ingesloten door straten. De begeleide VMPA-kalenderwandeling start aan de hoek waar de Fabrieksstraat en de Sparrenlaan samenkomen, tegenover taverne “Oud Antwerpen”.

Oppervlakte:

Met zijn 11,4 ha het kleinste van onze wandelgebieden.

Historiek

Tot 1885 was er in de weide omgeving alleen maar “dorre grond, heide en bossen” en het was in die toestand dat de maatschappij Antverpia van Antoon Van Den Weyngaert ongeveer 400 ha verwierf in 1895 . Er werden in snel tempo straten en dreven aangelegd en binnen de vijf jaar waren er een school, een kapel, huizen, een rustoord en zelfs een zwembad en een velodroom. De stadmens werd met alle middelen naar het gebied gelokt en er reed zelf een lokaal treintje. In 1914 reed dit treintje van Kapellen naar de Polygoon, zoals Maria-ter-Heide ook werd genoemd om de verbinding tussen de forten te verzekeren.

Men sprak als het over Kattekens- en Hondjesberg ging over de Brusselse bossen, omdat het order tot bebossen vanuit Brussel kwam, m.n. onder het Oostenrijkse bewind in de 18e eeuw. Er waren toen meer dan 10 meter hoge heuvelruggen die tot aan de tweede wereldoorlog bewaard bleven. Vandaag de dag heeft de Hondjesberg plaats geruimd voor villabouw en blijft van de Kattekensberg maar een schamel zandheuveltje zichtbaar. Van de betonnen brug uit 1901 die de Emmalei overspande is alleen nog een stukje muur zichtbaar.

De gemeente Brasschaat verwierf in 1979 het nog resterende deel van de Kattekensbergse bossen voor 22 miljoen frank. Sins mei 1980 is het gebied opgesteld voor het publiek.

Parkbos en recreatiegebied

Zoals vele domeinen in onze streek werd op Kattekensberg vooral aan bosbouw gedaan. Dit verklaart de aanwezigheid van dichte dennenbossen, zowel grove als zwarte den, en van spontaan opschietend berken-eikenbos. De Amerikaanse vogelkers, ook wel bospest genoemd, en Amerikaase eik tieren hier welig. Daar wordt stilaan ook wat aan gedaan om de inlandse soorten nieuwe kansen te bieden. Aan de westkant grenst het terrein aan de vallei van de Kaartse beek waar de flora wat meer gevariƫerd is. Een en ander belet niet dat het terrein stof biedt voor zowel een rustige als interessante wandeling.